رفتن به نوشته‌ها

Karla Cornejo Villavicencio در تاریخ 15 دسامبر به باشگاه کتاب LAT پیوست

Karla Cornejo Villavicencio با دیدن نمایش های کاریکاتور و کلیشه ای از مهاجران در کتاب ها ، تلویزیون و فیلم ها بزرگ شد. آنچه او در آنها منعکس نمی دید والدینش – مهاجرانی از اکوادور – یا خودش ، گیرنده برنامه اقدام معوق برای ورود به دوران کودکی (DACA) بودند.

هنگامی که کورنوجو ویلاویچنسیو دانشجوی ارشد دانشگاه هاروارد بود ، مقاله ای ناشناس برای The Daily Beast نوشت درباره آنچه که انتشارات می خواست او را “راز کوچک کثیف” بنامد – که پدر و مادرش به طور قانونی مهاجرت نکرده اند. بلافاصله عوامل ادبی شروع به درخواست خاطره گویی کردند. این باعث عصبانیت او شد زیرا می دانست موضوع نوشتن او نیست. آنها می خواستند “یک داستان واقعی” در مورد کسی که مخالف احتمالات است و وارد مدرسه Ivy League می شود. اما او 21 ساله بود. او آماده نبود

او می دانست که شش سال بعد هنگامی که دونالد ترامپ را به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری تماشا می کرد و “سخنان بیگانه هراسی و غیرانسانی که ترامپ برای کارزار انتخاباتی خود استفاده کرد” را آمادگی داشت ، همانطور که در مصاحبه تلفنی به یاد می آورد. “و هنگامی که او در سال 2016 پیروز شد ، احساس کردم به عنوان یک هنرمند ، چیزی که می توانم کمک کنم نمایش بهتر است.”

نتیجه ای که امسال منتشر شد ، “آمریکایی های بدون سند” بود ، کتابی که زندگی پنهان مهاجران ساکن ایالات متحده را کشف می کند. کورنوجو ویلاویچنسیو در داستان خودش در کل می بافد ، نبرد مادام العمر خود را با ضربه و بیماری روانی توصیف می کند و از فداکاری های پدر و مادرش تأمل می کند. در مارس منتشر شد ، این یک نامزد نهایی ادبیات داستانی برای جایزه کتاب ملی بود – اولین نامزدی برای یک شخص بدون سند.

(یک جهان / خانه تصادفی پنگوئن)

کورنوجو ویلاویچنسیو ، نامزد دکترای برنامه مطالعات آمریكا در دانشگاه ییل ، ​​در تاریخ 15 دسامبر به مارسلو هرناندز كاستیلو ، نویسنده كتاب “بچه های سرزمین” و سردبیر ستون یك برای استودیو پادوی در كتاب لس آنجلس تایمز ملحق می شود.

در شش فصل ، “آمریکایی های بدون سند” داستان افرادی را که نویسنده در پنج شهر ایالات متحده ملاقات کرده است دنبال می کند: نیویورک. میامی سنگ چخماق ، میش. کلیولند ؛ و نیوهون ، کان. او تصمیم آگاهانه ای گرفت که در مورد Dreamers – تقریباً 700،000 مهاجر جوانی که از کودکی به طور غیرقانونی به ایالات متحده آورده شده اند ، چیزی ننویسد. در عوض ، او می خواست داستان مهاجران را تعریف کند که تصمیم به عبور از مرزها گرفته اند.

در نیویورک ، او با کارگران روزانه تنهائی ملاقات می کند که پس از طوفان سندی شهر را تمیز کردند و لاشه هواپیما را در زمین صفر پاک کردند. در میامی ، او با زنان دلسوز و بی قرار دوست می شود و در مورد گیاهان دارویی و درمانگران شهر اطلاعات می گیرد. در فلینت ، او خانواده های آسیب دیده از بحران آب را توصیف می کند. در کلیولند او با مردی صحبت می کند که مدعی حرمت اخراج از یک کلیسا است. و در نیوهون با یک زن و شوهر مسن دیدار می کند که مشتاق بازگشت به مکزیک و زندگی ساده تر هستند.

کورنو خولاویاچنسیو گفت: گاهی اوقات سوابق وی برای گشایش در کار نسبتاً آسان بود: “مهاجران مردم هستند و به نمایندگی خود فکر می کنند.” “آنها به روشی که در هالیوود ، تلویزیون و کابل درباره آنها صحبت و به تصویر کشیده می شود فکر می کنند ، بنابراین مطمئناً آنها علاقه مند هستند و در آن سهیم هستند ، بنابراین آنها از گفتگو با من خوشحال شدند.”

بار دیگر ، آنها نپذیرفتند. با کسانی که موافقت کردند صحبت کنند ، او از ضبط صوت استفاده نکرد. “این 2016 ، 2017 بود. این زمان بدی بود ، و من قصد داشتم به مکانهای تازه حملات حمله کنم ، بنابراین با دست یادداشت برداری کردم ، نامها را تغییر دادم و مردم را به گمنامی اطمینان دادم.”

او معتقد است که داستان خودش به جلب اعتماد آنها کمک کرده است. “از آنجا که من فاقد سند بودم ، من می دانستم که خطرات چیست ، بنابراین آنها می دانستند که من نمی خواهم این خطرات را بپذیرم ، و من نمی خواهم احمقانه رفتار کنم – با هویت آنها.” Cornejo Villavicencio که 5 ساله بود از اکوادور به دنیا آمد ، در کوئینز و بروکلین بزرگ شد. به تازگی به او کارت سبز داده اند.

نویسنده پس از پر کردن “تن” دفترچه های Moleskine ، آنها را از بین برد: “آنها داستان های مردمی داشتند که باید از بین می رفتند زیرا طبق دولت ایالات متحده وجود نداشتند.”

در این مکالمات صمیمی ، کورنوجو ویلاویچنسیو چیزی در مورد خودش کشف کرد: بسیاری از افرادش دچار همان آسیب ها و مشکلات روانی بودند که از کودکی با آنها دست و پنجه نرم می کرد ، از جمله اضطراب و افسردگی.

کورنیخو ویلاویچنسیو ، که به بیماری اختلال شخصیت مرزی مبتلا شده بود ، گفت: “من به عنوان کسی که سالهای زیادی ، ادبیات را خوانده ام ، زندگی شخصی خودم را بسیار خواندم.” “من تشخیص هایم را به خوبی درک می کنم ، و می فهمم که ضربه چیست ، و برای من بیشتر و بیشتر آشکار می شود که آنچه باعث رنج من شده است نتیجه مستقیم زندگی من به عنوان یک مهاجر است.”

او علائم خود را در بسیاری از موارد دیگر مشاهده کرد. وی گفت: “همه ما این کابوس های دیوانه وار را می بینیم ، میگرن داریم ، زخم داریم ، بسیاری از ما خود درمانی می کنیم ، اما آنچه مشترک بودیم و جنون آمیز بود این بود که یک روز کار را از دست ندادیم.” “این افراد فوق العاده با عملکرد بالا مبتلا به افسردگی ، اضطراب ، PTSD ، [obsessive compulsive disorder] و آنها فقط همه را می بلعند و من فکر کردم ، “هیچ کس در این مورد صحبت نمی کند.”

وی گفت ، شدیدترین پاسخ ها به “آمریکایی های بدون سند” از کسانی بود که ابراز تاسف می کردند که سلامت روان در میان مهاجران چقدر نادر است.

“این اعتقاد وجود دارد که ما قرار نیست لباسهای شسته شده کثیف را حمل کنیم ، و من فکر می کنم این ننگ است: که ما مدیون فعالیت خود هستیم و نیاز جمعی خود را به اصلاحات در امور مهاجرت مدیونیم ، که علتهای زیادی را مدیون ماست که باید بلعیم درد خود ما و آسیب دائمی که مهاجرت و رویای آمریکایی در جامعه ما ایجاد کرده است. “

برای بسیاری از افرادی که در مورد آنها نوشت و برای آنها نوشت ، “من فکر می کنم این کتاب رهایی بخش بوده است.”

باشگاه کتاب: اگر بروید

کارلا کورنو خویلویچنسیو، نویسنده “آمریکایی های بدون سند” و مارسلو هرناندز کاستیلو، نویسنده “فرزندان سرزمین” ، در گفتگو با سردبیر تایمز استیو پادیلا.

چه زمانی: ساعت 7 عصر PST 15 دسامبر

جایی که: پخش مستقیم رویداد Club Book L.A. Times در صفحه فیس بوک تایمز ، یوتیوب و توییتر. برای یادآوری و پیوندهای مستقیم در Eventbrite ثبت نام کنید.

اطلاعات بیشتر: latimes.com/bookclub

منتشر شده در Things to Do